In Nieuwe Revu lees ik een interview met Toine van Peperstraten. Prima presentator, weinig journalistiek. Niet in Zuid-Afrika maar presenterend vanuit een Hilversumse studio. Goed geoefend enthousiasme stelt Ron Jans op z’n gemak. Ron geeft antwoord op vragen van Toine. Lijkt nimmer een mening te willen geven, laat staan een ongenuanceerde die het voor de kijker wat spannenender maakt. Toine en Ron zijn als rivieren die rustig kabbelen. Nooit treden ze buiten hun oevers, nooit onstuimig en altijd in dienst van de visser voor wie het prima vangen is. De sportvisser en zeiler zoeken het elders, de onstuimighied van het Tjeukemeer. Een stuk spannender en over de roofvis die er leeft bestaan de wildste verhalen.
Toine maakt een programma volgens het boekje. In dienst van de eindredacteur en het gemiddelde publiek waarvan de behoefte naar voren kwam uit een steekproef. Jantje Gemiddeld hoor je niet klagen. ‘Aardige vent die Toine en die Jans heeft er ook wel kijk op. Mijn favoriete club is SC Heerenveen. Blij toe dat de beste man er volgend seizoen trainer wordt.’
In Nieuwe Revu vragen over de hiërarchie bij Studio Sport. Waarom zit Toine van Peperstraten niet in Zuid-Afrika? Waarom altijd in de schaduw van Tom Egbers en Jack van Gelder? De ambitie is aanwezig, de frustratie ingehouden en de keuze van de NOS een logische.
Leo Beenhakker en Dick Advocaat, gisteravond te gast bij Jack van Gelder. An old boys network wat elkaar respecteert, praat over voetbal en de interviewtechnieken achterwege laat. Zou Toine ook het nummer van de bondscoach in z’n telefoon hebben staan? Waarom Jack wel en Toine niet? Het verschil tussen een gepassioneerd journalist en een goede presentator. Het verschil tussen afreizen en thuisblijven. Jack stelt een vraag en Leo antwoord. Haalt eerst nog eens adem tussen de vergeelde tanden, zucht, en na een weggemoffelde neusgaap begint het karakter te vertellen. Hij verteld, geeft antwoord maar voert vooral een gesprek. Neemt een slok van z’n wijn en kijkt vervolgens verongelijkt naar Jack. Zie je Toine vervolgens een opmerking maken? Die stelt met hetzelfde enthousiasme een volgende vraag. Ondanks het piepje. Leo’s telefoon. Verborgen in z’n broekzak ontving de Don een smsje. Het antwoord doet er al niet meer toe, Jack is een journalist. ‘Transfernieuws Leo?’ Het karakter pakt z’n telefoon en de tafel lacht. Met Feyenoord zal het wel weinig te maken hebben.
Bij Jack van Gelder zie ik gemeende interesse en bevlogenheid. Persoonlijkheid boven professionaliteit en een honger naar de overwinning. Als Mark van Bommel na de wedstrijd tegen Japan aanschuift, schuift hij aan bij ome Jack. Schuift hij aan bij het thuisfront. Even weg van al die journalisten op zoek naar een quote. Even weg van de Toine van Peperstratens die met een jagende regisseur in hun oortje staan te trappelen in de spelerstunnel. En Ome Jack? Die legt ondanks de gezelligheid de achilleshiel bloot, stelt de juiste vragen en schroomt niet om kritisch te zijn. Zie je Toine daar al zitten? Precies, in Hilversum is hij prima op z’n plaats.
Reacties